Tagarchief: Pinksteren

Opwekking 2018: mag de Geest even?

IMG-412475.000 zielen trok Pinksterconferentie Opwekking afgelopen weekend. 48 Pinksterweekeinden geleden was dat wel anders. Toen dromden een paar honderd gelovigen samen, in het prachtige Veluwse dorpje Vierhouten. Sindsdien is het bezoekersaantal alleen maar gegroeid. Dit jaar waren er zelfs 10.000 conferentiegangers meer dan vorig jaar. De meesten komen uit gevestigde kerken.

Nederland doet een beetje denken aan Jeruzalem. Een heleboel Joden, uit alle delen van de wereld, waren eens bij elkaar om het Pinksterfeest in de hoofdstad te vieren. Plotseling klonk er een geluid uit de hemel. Als vliegen op stroop gingen de Joden op het geluid af. Ze snapten er weinig van, waren van hun stuk gebracht. Ze hoorden de gelovigen praten in hun eigen taal. Mirakels! Sommigen zeiden: ‘Wat heeft dit allemaal te betekenen?’ Anderen moesten er hard om lachen en zeiden: ‘Trek het je niet aan, die mensen zijn gewoon dronken!’

Met de Pinksterdagen vliegt een flink deel van Godminnend Nederland naar Biddinghuizen. Katholieken, charismaten, evangelischen, reformatorischen, baptisten, methodisten, zevendedagsadventisten, en zo kan ik nog wel even doorgaan. Als vliegen op stroop, soms hevig aangelokt door het onbekende. Opgaand in de anonimiteit (als dat je gegund is), soms de handen omhoog, waar die anders gevouwen op schoot zouden blijven liggen. Ontdekken, consumeren, geven, uitstrekken. Verbinden, overbruggen, meeveren, begrijpen. Er gebeurt iets. We snappen de ander niet altijd, zijn de taal niet altijd gewend, maar verklaren de ander niet voor gek, willen weten hoe de Geest door de ander werkt.

De jongeren van deze tijd willen op ontdekkingstocht. De vanzelfsprekendheid van kerkgang is allang voorbij; de rol van tradities is tanend. Ze willen voelen, invoelen, erin duiken. Opgaan in de dynamiek, geprikkeld worden.

Mag de Geest even? De diepte in (onderwijs), dobberen aan de oppervlakte, de lucht in. Ontembaar enthousiasme. Een traan, een arm om de schouder.
Flakkerende vlammen, vuur! De vreugdedans, de stilte.
Mag de Geest even? Een ieder in zijn eigen taal. Bovennatuurlijk en aards.
Bevangen door de warmte. De gloed van wat ons hart verwarmt. God.

En zo naar huis. De nieuwe week in. Dankbaar.
‘We horen dat er verteld wordt over de geweldige dingen die God doet.’

Be blessed!

Advertenties

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Algemeen