Tagarchief: Peter Haldorff

‘Samen luisteren in de stilte’, meditatie

20190302_094142510_iOSDe meditatie is hier te beluisteren, van 9:25-15:39 minuut.

“Wat kan een zin uit een boek of een tekst uit de Bijbel opeens een bijzondere betekenis krijgen, terwijl je dezelfde woorden al 100 keer hebt gelezen.
Opeens is het anders.
Als het je overkomt, weet je dat het anders is.
De letters blijven qua vorm gelijk, maar vullen zich met een diepere lading, op een dieper niveau.

De woorden kunnen met je aan de haal gaan,
kunnen zich nestelen in je stilteplek van binnen,
daar waar de hemel de aarde kan raken,
en waar je voelt dat het leven fundamenteel in orde is.

Heel graag wil ik een persoonlijke ervaring met jullie delen.

Op 2 december vorig jaar is mijn vader overleden.
Hij leed aan vasculaire dementie en zat op de gesloten afdeling van een verzorgingshuis.
Niet langer kan ik de twee grote ogen van papa zien, ogen die soms vol vraagtekens de wereld in staarden.
Alsof ze zeiden: wil jij mij dan helpen? Snap jij het wel dan?
Ogen die papa’s hersenschimmen niet konden verbloemen.

Ik zou papa’s hersenschimmen weg willen sturen, de flarden werkelijkheidszin aan elkaar willen hechten.

Maar alles is veranderd.
En we zijn nu drie maanden verder.
Toen ik niet lang na papa’s dood meehielp zijn kamertje leeg te halen, maakte een tekst op een klein schilderijtje dat altijd boven zijn bed had gehangen, pas écht grote indruk op mij.
Op het schilderijtje staat een korte tekst uit de Bijbel.
Ik heb het hier bij me.
Mijn oog zal op u zijn, staat erop.
Sinds het leeghalen van papa’s kamer dansen die woorden door mijn hoofd.

Door al mijn vragen heen hoe papa de laatste jaren van zijn leven heeft beleefd, geven die woorden op een bepaalde manier rust.
Al die tijd dat papa daar in zijn kamer lag, in die donkere nachten, terwijl hij misschien verwoede pogingen deed om zijn hersenschimmen weg te jagen, hing dat schilderijtje boven zijn bed.

Mijn oog, zegt God, zal op u zijn!

Mijn vader glipte niet uit de zorgende handen van God!
Nooit heeft God zijn belofte verbroken en de andere kant op gekeken.
Ook als er maar geen einde leek te komen aan de lange nachten, heeft God niet geslapen. Nooit.

God zorgde voor papa, zoals een kuiken onder de vleugels van zijn moeder bescherming vindt.

Ik voel hoe God waakt, zorgt, beschermt en thuis brengt.
Mijn oog is op u.
Ik voel gedragenheid, bescherming.
Het oog van God.
Zie die blik in zijn ogen.

De ogen van God begeleidden papa naar zijn allerlaatste rustplek.
De ogen van God gaan mee over de paden van ons aller leven.

Zullen we dat vanavond eens gaan voelen?
Ook al zit je hier misschien met weinig concentratie,
of baal je van een boze uitbarsting eerder deze dag,
of tob je met het gevoel dat God je even niks zegt.
Wat je ook voelt, wat je ook denkt te zijn, God zegt: ‘Mijn oog zal op u zijn’.

Zullen we gewoon eens stil zijn, zomaar vijf minuten, na een drukke werkweek.
Om met God te praten,
om te zeggen wat er in je hart leeft,
om dankbaar te zijn voor zijn trouwe ogen.
Ook als je geen woorden hebt, richt je hart op God.
Rust uit in zijn aanwezigheid.

Voel de eenvoud van het geloven.
Voel de kracht van de stilte.
Voel de liefde van God.

Mijn oog zal op u zijn.

**

20190302_094142454_iOSVoor meer informatie over het boek ‘Samen luisteren in de stilte’ (incl. inkijkexemplaar), klik hier.
samenluisterenindestilte2

 

Advertenties

2 reacties

Opgeslagen onder Algemeen, Stilte