Categorie archief: Maatschappij

Gedragscode homopastoraat voor christenen kan stap in de goede richting zijn

Foto John september 2019Column voor het Christelijk Informatie Platform, 17 juni 2020

Het zal niet veel mensen ontgaan zijn: kerken die pastorale zorg bieden aan lhbti’ers krijgen een gedragscode. Om dat te bereiken heeft het kabinet het Humanistisch Verbond gevraagd een eerste concept te schrijven, welke uitvoerig zal worden besproken in kerken en andere religieuze instellingen. De kritiek is niet van de lucht.

Zo zegt Arjan Baan, één van de initiatiefnemers van de Nederlandse versie van de Nashvilleverklaring, in een interview met dit medium dat Nederland door inmenging van de overheid een controlestaat dreigt te worden. En zo stelt de hoofdredacteur van het Reformatorisch Dagblad dat het niet moeilijk is om de kern van de gedragscode alvast in te vullen. Dat zal namelijk overeenkomen met de Liefdesverklaring, die het Humanistisch Verbond in reactie op de Nashvilleverklaring schreef.

Ik vind de zet van het kabinet ook maar vreemd. Los van de vraag of de waarden van het Humanistisch Verbond worden gedeeld of niet, ik was er vooral over verbaasd dat er kennelijk een soort ‘motie van afkeuring’ jegens kerken en instanties (lees: bijbelscholen, conferenties en bootcamps) geldt. Alsof deze kerken en instanties niet zelf met een (concept) gedragscode aan de slag kunnen en deze uitvoerig zowel intern als extern kunnen bespreken. Ik juich zulke processen (niet opgelegd, maar vanuit intrinsieke motivatie) van harte toe, omdat ik geloof dat het dienstig is om goed en zorgvuldig na te denken over wat toch als een heel gevoelig thema wordt ervaren. Zijn kerken dus niet zelf bij machte? Ik dacht het wel!

Daarnaast: is het überhaupt wijs om een vereniging die vermoedelijk weinig tot geen feeling heeft met de context waarin een bepaalde kerk zich beweegt en manoeuvreert te laten bedenken wat die kerk moet vinden, zonder in allerlei nietszeggende algemeenheden te vervallen? Dat is hetzelfde als dat de Partij voor de Dieren wordt gevraagd om te bepalen hoe Forum voor Democratie met haar leden om moet gaan. Dat is waanzin natuurlijk. Dat kan Forum prima zelf! Overschrijdt zij de wet in de behandeling van haar leden, dan zal zij zich na aangifte en vervolging moeten verantwoorden bij de rechter. Zo werkt ons democratische systeem. En dat systeem werkt goed. Daar is geen symboolpolitieke actie voor nodig, een actie waarmee de mensen om wie het draait uiteindelijk niet zijn gediend.

Nog even over dat interview van dit medium met Arjan Baan. Nadat Baan zijn mening ventileert dat door de inmenging van de overheid richting kerken Nederland langzaamaan zal veranderen in een controlestaat en dat daardoor zelfs vervolging en uitsluiting van christenen kan worden veroorzaakt, gaat hij in op -wat hij noemt- ‘een botsing tussen twee groepen christenen’. De ene groep christenen (‘de meeste christenen’) neemt het gezag van de Schrift niet langer meer serieus en buigt daarom makkelijk mee met de visie van de overheid op het gebied van rolpatroon man/vrouw, homoseksualiteit en genderdysforie. De andere groep christenen is ‘een groep christenen die gelooft dat God zeggenschap heeft op álle terreinen van het leven, ook op het gebied van huwelijk, gezin en seksualiteit’. Baan spreekt van een botsing tussen ‘de postmoderne/oecumenische stroming en de conservatieve/Bijbelgetrouwe stroming’. Als voorbeeld van een periode waarin de clash tussen deze twee stromingen duidelijk naar voren komt, noemt hij de periode na de publicatie van de Nashvilleverklaring. Hij zegt: ‘Bijbelgetrouwe christenen, die zich verbonden weten met de inhoud van deze verklaring, verlangen oprecht het gezag van Gods Woord vast te houden en het Woord niet in te vullen conform de gevoelens van de publieke opinie.’

Het is van belang om notie te nemen van de scherpe scheiding die Baan niet zozeer benoemt maar eerder creëert. Aan de ene kant is daar de bijbelgetrouwe groep die zich verbonden weet met de inhoud van de Nashvilleverklaring. Aan de andere kant is daar de postmoderne/oecumenische groep, de groep christenen die die bijbelgetrouwe groep christenen steeds meer zal framen als ‘onverdraagzaam, onmenselijk, hard en liefdeloos’. Baan schaart zichzelf onder de bijbelgetrouwe groep christenen. Wat hij zich daarbij realiseert en waarbij hij geen seconde terughoudendheid ervaart om het te zeggen, is dat de andere groep kennelijk niet-bijbelgetrouw is. De groep die zich niet verbonden weet met de inhoud van de Nashvilleverklaring en wellicht elders kanttekeningen plaatst bij wat door het zogenaamde bijbelgetrouwe kamp wordt geleerd, wordt zo van een etiket voorzien waarmee velen van hen geen recht wordt gedaan. Dat is zorgelijk. In mijn ogen is het anti-evangelisch en onnodig polariserend.

Dan nog iets over Heart Cry zelf, de stichting waar Baan directeur van is. De vraag wordt hem gesteld hoe er bij Heart Cry voor wordt gezorgd dat iemand met homoseksuele gevoelens in een veilige omgeving en in vertrouwen pastoraal begeleid wordt. Baan reageert met: ‘Er wordt geluisterd, zonder veroordeling en er wordt gekeken wat de hulpvraag is. Er zijn bij Heart Cry verschillende mensen die pastoraat verlenen.’ Een van deze mensen ken ik. Het gaat om een man van wie wordt beweerd dat God zijn homoseksuele gerichtheid heeft veranderd in een heteroseksuele gerichtheid. Hij is op dit moment getrouwd met een vrouw. Op verschillende podia heeft deze man (op verzoek van de Stichting) zijn verhaal verteld, hoe God hem heeft bevrijd van zijn homogevoelens.

Naast dat ik twijfel aan de waarachtigheid van dit getuigenis, vind ik het niet goed om mensen op podia te tillen die vertellen over bevrijding van homogevoelens, zoals anderen op dezelfde podia vertellen hoe ze zijn verlost van porno, jaloezie of ongeloof. De intentie zal ongetwijfeld zijn om God groot te maken, maar de uitwerking is (ook) een andere, een mogelijk destructieve. Wie ernaar luistert, kan met zijn of haar homogevoelens het gevoel krijgen verlost te moeten worden, net als de pornoverslaafde, de jaloerse zus of de ongelovige buurman.

Er is een reden dat Stichting Heart Cry mensen doorstuurt naar Stichting Different en zich goed kan vinden in de leer van Leanne Payne (tijdens mijn therapie bij Different kreeg ook ik materiaal van Payne mee). In Payne’s boek ‘Het gebroken beeld’ worden vele voorbeelden genoemd hoe door de kracht van de Heilige Geest en ‘genezend gebed’ mensen de weg kunnen terugvinden naar ‘werkelijke seksuele vrijheid’. Bij Heart Cry wordt veel in het werk gesteld om gebrokenheid door God te laten helen, om homo’s om te vormen tot hetero’s. Lukt de transformatie niet, dan staakt Heart Cry de inspanningen en zal de homo worden geleerd ‘in vreugde en vrede’ te leren leven met de gevoelens… ‘Te leren leven’, hoort u het goed? Alsof je met een pijnlijke hernia de gang door het leven maken moet.

Mede gezien de ervaringen in het verleden zou de overheid er goed aan doen om organisaties als Heart Cry te verplichten op papier te zetten hoe zij met geheimhouding in praktische zin om wensen te gaan. Als de visie van Heart Cry is om hetgeen als zondig en oneervol wordt beschouwd ‘in het licht’ (lees: naar buiten) te brengen, dan moet dat duidelijk worden. Dan is het voor lhbt’ers helder met wie zij in zee stappen.

Een gedragscode kan daar vast bij helpen.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Boek - De veilige kerk, Maatschappij