Categorie archief: Boek – De veilige kerk

Homoseksualiteit in de tijd van de Bijbel

In een zeer beluisterenswaardige toespraak gaat de prominente evangelicale leider Rev. Canon Steve Chalke in op de context waarin de zgn. ‘homoteksten’ in de Bijbel zijn geschreven. Het artikel dat naar aanleiding van de toespraak is geschreven, is helder en goed.

Zeer aanbevolen dus!

‘(…) the New Testament has nothing to say about genuine, compassionate love between people of the same gender, as it is understood in today’s world.

“The people Paul is talking about, he said they’ve abandoned God, they’re full of deceit, lying,” Chalke told HuffPost. “Whoever Paul is talking about, it cannot be the wonderful same-sex couples that are in our church, or the gay man or the transgender woman I know. It just can’t be them.”’

Advertenties

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Boek - De veilige kerk

Zuivere speeltijd

Niet lang geleden kwam ik in contact met Wieger Sikkema, voorganger van de Evangelische Gemeente Berea Noord in Apeldoorn. Trefzeker wist hij mij in het hart te raken door zijn vurige pleidooi voor een veilige kerk, ook voor onze homoseksuele broers en zussen (met een relatie). Ik heb br. Wieger gevraagd een gastblog voor deze website te schrijven. Op dat verzoek ging hij graag in.
Is de kerk een plek waar iedereen met plezier mee mag en kan spelen?
Lees het maar. Ik word er warm van!

“Op de radio hoorde ik een item over voetbal. Er worden schijnbaar voorstellen besproken om een wedstrijd niet langer 45 minuten ‘kloktijd’ te laten duren. Men wil af van het tijdrekken, dralen en faken van blessures. Daarom wordt er gepleit voor twee helften van 30 minuten ‘zuivere speeltijd’. De klok stopt als de bal niet daadwerkelijk rolt. Wedden dat een wedstrijd er zomaar een stuk aantrekkelijker van wordt?

Zuivere speeltijd. In Galaten 5 voert Paulus ook zoiets in als het gaat om ons leven als gelovig mens. In vers 6 staat: ‘In Christus Jezus is het volkomen onbelangrijk of men wel of niet besneden is. Belangrijk is dat men gelooft en de liefde kent, die het geloof zijn kracht verleent.’ Als Paulus zoiets zegt, moet je opletten. ‘Belangrijk is…’ In een andere vertaling las ik: ‘Het enige dat telt…’ Als topper in de theologie had hij heel wat kunnen noemen. Belangrijk is…. een gedegen theologische doordenking, een zuivere leer, de juiste ethische standpunten, een goede exegese van het Woord. Noem maar op. Maar die dingen staan er niet. Geloof dat zich uit, dat kracht krijgt als het zich uit in liefde. Dat staat er wel.

Terug naar die zuivere speeltijd. Wat wordt er gedraald en veel tijd gerekt in kerken als het gaat om ‘ethisch gevoelige thema’s’. Vooral als daarover verschillend wordt gedacht. Als de Bijbel er misschien wel niet zo eenduidig over spreekt als altijd aangenomen. Als oprechte volgelingen van Jezus het niet met elkaar eens zijn en vooral als hete hoofden het winnen van koude harten. Als liefde de zuivere speeltijd is, wordt er heel wat tijd verprutst helaas. En aantrekkelijk om naar te kijken is het zeker niet, laat staan mee te spelen.

Om het nog anders te zeggen, je kunt op het middenveld prachtig spelen en een geweldige tactiek hebben uitgestippeld en zelfs op papier gezet, maar als je niet scoort in het doel van de liefde, verlies je de wedstrijd. Voetbal is geen jurysport. Het gaat niet om de mooie passeerbewegingen of de technische hoogstandjes. Het enige dat telt zijn de doelpunten. In de kerk is het uiteindelijk niet anders.

Jaren geleden werd homoseksualiteit in de gemeente die ik diende een item. Of liever: een mens. Zijn vraag was of er ruimte voor hem en zijn vriend was binnen de gemeente. Die bleek er niet te zijn. Pijnlijk voor hen. De moeilijkste boodschap die ik als voorganger ooit aan een gemeentelid heb moeten brengen. Een oudste vroeg hoe ik het naar God kon verantwoorden dat ik hem een volwaardige plek als kind van God in de gemeente had willen geven. ‘Misschien’, zei ik, ‘zal God, als ik later voor Hem sta, zeggen: ‘Nou Wieger, daar had je wel iets strakker in de leer mogen zijn.’ Maar dan zal ik oprecht kunnen zeggen: ‘Heer, sorry, maar ik meende dat ik handelde uit liefde voor U en mijn broer.’ Maar zou het ook kunnen zijn dat de Heer jou vraagt en zegt: ‘Je was zo overtuigd van je standpunt, maar heb je niet gezien hoe een hart verkilde en iemand buitengesloten werd?’

Een zuivere leer, een bijbels standpunt, de juiste exegese. Als ze op dit onderwerp al bestaan, want ik zie heel gepassioneerde volgelingen van Jezus totaal verschillend denken, zeggen niets als de liefde het loodje legt. Als er door al ons geredeneer, beargumenteer en gediscussieer iemand wordt buitengesloten of zich niet geliefd voelt, dan sla je met de mooist onderbouwde standpunten en beleidsstukken de plank volledig mis.

In Christus Jezus is veel belangrijk, veel minder belangrijk en veel ‘volkomen’ onbelangrijk. Soms is het lastig om die dingen te onderscheiden. Maar als we gericht blijven op het scoren van doelpunten van liefde, inclusiviteit en genade is er veel zuivere speeltijd en zal er niet zo vaak naast geschoten worden. Dan is het veilig en leuk om de wedstrijd te spelen. Zelfs met je homoseksuele broers en zussen, zelfs als die een duurzame relatie van liefde en trouw hebben. Zelfs als jij daar bijbels of theologisch moeite mee hebt. En denk je eens in hoe aantrekkelijk het dan voor iedereen wordt om mee te spelen.

Stop het tijdrekken! Niet meer dralen. Gewoon lekker spelen. Dan komt het allemaal wel goed. Een beetje vertrouwen! God is trouw en toegewijd in zijn onvoorwaardelijke liefde voor mensen.”

 

2 reacties

Opgeslagen onder Boek - De veilige kerk

Het oordeel achter ‘hoeren-en-tollenaren-liefde’

IMG_3473

In de studio, Hilversum, 24-06-2017

Zaterdagavond jl. was ik te gast in het NPO Radio 5 programma EO Live. Na een hartelijk ontvangst kreeg ik de ruimte om te vertellen over mijn boek ‘De veilige kerk – Acceptatie van seksuele diversiteit binnen de christelijke geloofsgemeenschap’. Het interview was persoonlijk en legde de vinger op de zere plek.
In het boek ga ik uitgebreid in op de vraag hoe de christelijke gemeente zich kan verhouden tot de vraag hoe om te gaan met homoseksuelen (en andere niet-heteroseksueel geaarden) binnen hun muren en hoe mijn droomkerk eruit ziet. Als het interview ‘hongerig’ maakt naar meer, raad ik aan het boek te lezen.

In het interview vertel ik kort over twee soorten van ‘liefde’, waarmee wij christenhomo’s kunnen benaderen.

De eerste vorm van liefde komt vaak voor bij mensen die zich nogal verlegen voelen met homo’s in hun nabije omgeving. Omdat zij er vaak zelf niet over uit zijn hoe met homo’s om te moeten gaan, komen zij vaak niet verder dan te zeggen/denken: ‘Ik heb geen enkele goede reden jou de deur te wijzen, want Jezus ging ook om met hoeren en tollenaren.’ Of: ‘Wij zijn allemaal zondaars.’
Ik noem dit de ‘hoeren-en-tollenaren-liefde’, een variant op een gedoogconstructie, die in ieder geval mij door het hart snijdt.

De ‘hoeren-en-tollenaren-liefde’ is voorwaardelijk. Zij erkent het mens-zijn, zoekt naar verbinding, is ten diepste liever de ander rijk dan kwijt, maar spreekt toch van veroordeling. Zij beschouwt de ander niet zuiver op de graat, kan met zuivere hartintenties niet uit de voeten en doet impliciet een oproep tot bekering. De ‘hoeren-en-tollenaren-liefde’ is goedbedoeld, maar getuigt van een worsteling, die alleen door een verandering van denken kan ombuigen tot een overwinning op veroordeling.

Er bestaat namelijk een tweede vorm van liefde: de accepterende liefde.

De accepterende liefde is de moeilijkste van alle soorten liefdes. Accepterende liefde ontslaat ons namelijk van consequenties verbinden aan waarheidsclaims (‘een homo met een relatie is zondig, dus laat hem eerst maar tot inkeer komen!’) en geeft de ander uit handen (aan God!). Accepterende liefde zegt: ‘Heer, ik vertrouw erop dat de ander bij U in goede handen is en dat U een unieke en wijze weg met hem/haar gaat. Ik hoef niets te vinden, ik hoef alleen maar te doen: lief te hebben.’ Accepterende liefde is liefde vol overgave. Daarin verlies ik mijzelf. En dat is moeilijk.

Wat als dit gelukt? Dan weet de christenhomo zich erkend, aanvaard en geborgen. Alleen dán is er een ingang naar zijn hart, alleen dán kan er een feest van herkenning worden gevierd. De accepterende liefde betekent geen vereenzelviging met andermans standpunten, accepterende liefde betekent de ander te zien dóór de ogen van God via Zijn volmaakte (!) Zoon Jezus Christus.

Waar een ingang naar het hart van de ander wordt gevonden, komt er ruimte voor dialoog. Dan kan er urenlang gepraat worden, over van alles en nog wat. Dan zijn er misschien meningsverschillen, maar treffen we elkaar in het Vaderhart van God. Daar stijgen we uit boven wat ons scheidt en zoomen we in op wat ons bindt. En belangrijker: daar gaan we de ander écht liefhebben, omdat we zijn intenties proeven. Onvoorwaardelijk!

1 reactie

Opgeslagen onder Boek - De veilige kerk