Categorie archief: Bespiegelingen

Op de rem voor de regenboog

Ik zet mijn boog in de wolken; die zal het teken zijn van het verbond tussen Mij en de aarde.
Genesis 9, vers 13

Toen eens de regenboog ongewoon fel aan de hemel schitterde, zetten verschillende automobilisten hun auto’s op een veilige plek stil langs de weg. Ook ik stopte en maakte foto’s. Rondom mij verwonderden mensen zich zwijgend over het natuurschoon. De natuur sprak en voerde een woordeloos gesprek met wie zich erdoor liet raken.

Die regenboog is voor ons de zichtbare garantie én herinnering dat de aarde nooit meer zal worden overspoeld met water. Het zal nooit zover komen dat al het leven op aarde door water om zeep wordt geholpen.

De regenboog is méér dan een indrukwekkend natuurverschijnsel. Het is alsof God de vlag uitsteekt en zegt: ‘Ik geef om jullie; ik vier jullie leven.’ God zal met mensen geschiedenis gaan schrijven, tot de laatste dag.

Zo laat God zien dat Hij trouw blijft, ook als wij er in de wereld zo vaak een potje van maken.  

Als we de zevenkleurige baan in de wolken zien dit jaar, daagt God ons uit te blijven beseffen dat Hij aan ons gehecht is.  

Zoals de regenboog helder schijnt tegen donkere wolken, zo blijft Gods trouw altijd bestaan tegen de achtergrond van onze niet zo perfecte levens.

Bij de regenboog mogen we ook dit jaar even op de rem trappen. Verwonderen. Danken.

Gebed: ‘Goede God, dank U voor uw trouw. Dank U dat deze altijd zal blijven bestaan.’

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Bespiegelingen