Vervolgbrief John Lapré aan Ouweneel: ‘Een relatie is zoveel meer dan seks alleen’ | brief 3/6

john-lapré-en-willem-ouweneel‘Als gelukkig getrouwde hetero heb ik makkelijk praten. Toch blijft staan dat ik homorelaties niet kan inpassen in wat de doorgaande lijn van de Bijbel is als het om het huwelijk gaat’, aldus Willem Ouweneel vorige week. John Lapré heeft als homoseksueel een relatie met een andere man en voelde zich aangesproken door een recente opmerking van Ouweneel in deze column. Vorige week begonnen ze op CIP.nl een briefwisseling. John Lapré reageert vandaag op het antwoord van Ouweneel op Lapré’s openingsbrief.

Beste Willem,

Hartelijk dank voor je reactie op mijn eerste brief. Door je woorden heen voel ik de warmte van eenheid door verscheidenheid heen. Het is prachtig te zien hoe je in staat bent mijn homoseksuele gerichtheid en het feit dat ik met een manspersoon het leven deel niet als een wig tussen ons beiden te laten werken. Je noemt mij zelfs ‘broeder in Christus’. Vanuit die startpositie praten we met elkaar over leer én de soms weerbarstige praktijk van het leven. Dat doen we als mensen, mensen die elkaars gezicht durven te zien. Dan praten we niet alleen maar over een ‘gevoelig thema’, maar steken we een spade dieper, naar het hart van de ander. Zo vormt zich de -wat ik noem- ‘theologie van de ogen’. Ik geloof dat met de ‘theologie van de ogen’ heel wat religieuze strijdbijlen in kerkelijk Nederland begraven zullen worden. Onze eenheid ligt niet in ons standpunt over homoseksualiteit, maar in Jezus Christus.

Het is prachtig te zien hoe je in staat bent mijn homoseksuele gerichtheid en het feit dat ik met een manspersoon het leven deel niet als een wig tussen ons beiden te laten werken.

Mooi hoe je in de brief wat meer duiding geeft aan wat je schreef in je eerdere column. Nu begrijp ik je beter. Ik geloof ook dat het ontwerpen van een God, door daar een emmer eigen smaak en voorkeur overheen te gieten, zal leiden tot conclusies/ standpunten die je niet meer kunt verdedigen met de Bijbel. Tegelijkertijd geloof ik dat we allemaal zo’n emmer ‘in de schuur’ hebben staan, alleen al door het feit in een westerse cultuur te wonen. Dat maakt nog niet dat we zo’n emmer ook gaan uitgieten, maar we komen dan toch weer op het punt van voorzichtigheid. We mogen wel een gezond wantrouwen richting onszelf hebben. We moeten wel van zeer goede huize komen als we zeggen: ‘God zegt…’ of ‘God vindt…’

Over die westerse cultuur gesproken. Zou de verseksualisering van de maatschappij ook niet doorgedrongen zijn in de kerken? In je brief herhaal je mijn woorden dat ik geloof dat het bijbelse huwelijk het huwelijk is tussen een man en een vrouw. Direct daarop schrijf je: ‘Dat is de normale orde der dingen. De geslachtsorganen zijn in de eerste plaats ontworpen opdat mensen zich zouden voortplanten.’

Ik snap wat je bedoelt en ben het ook niet oneens, maar ook hier proef ik de directe link tussen het huwelijk of een relatie en seks. Soms word ik daar wel eens een beetje moe van. Er wordt vaak zomaar vanuit gegaan dat een homostel de geslachtsorganen als strijdig met de normale orde der dingen gebruikt. Om nog maar te zwijgen over dat een relatie, ook als het met iemand van hetzelfde geslacht is, zoveel meer is dan seks alleen. ‘Huwelijk’ en ‘geslachtsorganen’ in één adem noemen, doet in mijn ogen flink tekort aan de werkelijke en diepste waarde van een huwelijk of relatie. Misschien draait die diepste waarde wel vooral om de ogen van de ander, de arm om de middel, de schouder om op te rusten.

Hoewel ik geloof dat God onveranderlijk en heilig is, is toch zichtbaar dat Hij zich elke keer openbaart binnen onze cultuur en daarbij zelfs rekening houdt met onze tijd en cultuur.

Homorelaties kan je niet, zo schrijf je, inpassen in de doorgaande lijn van de Bijbel als het om het huwelijk gaat. Hoe dan in de praktijk? We komen inderdaad in een ethisch ‘niemandsland’ waar de meningen zeer uiteengaan en waar ‘wensdenken’ zeker een rol kan gaan spelen. Toch heb ik in mijn persoonlijke zoektocht naar Gods wil voor mijn leven als het gaat over het omgaan met mijn homoseksuele gevoelens ontdekkingen gedaan die mij hebben doen openstaan voor de vervulling van een heel diep verlangen naar verbinding. Mijn eerste ontdekking was dat we in de kerk erg veel oog hebben voor de scheppingsorde, maar (in mijn ogen onterecht) heel weinig voor de scheppingsvolgorde. Mijn tweede belangrijke ontdekking was dat God in de doorgaande lijn van de Bijbel meeveert in en anticipeert op de (soms gebroken) werkelijkheid van het dagelijkse leven. Ik spreek hier regelmatig over en vertel er uitvoerig over in het boek ‘Van hart tot hart’ dat ik met de evangelische voorganger Wieger Sikkema heb geschreven. Om een voorbeeld te noemen: in Genesis 29 en 30 zien we dat, hoewel het monogame huwelijk de bijbelse norm is, er nergens een expliciete veroordeling van polygamie klinkt en dat God het zelfs benut om zijn plan te realiseren. Hoewel ik geloof dat God onveranderlijk en heilig is, is toch zichtbaar dat Hij zich elke keer openbaart binnen onze cultuur en daarbij zelfs rekening houdt met onze tijd en cultuur.

Willem, iets anders nog. Als ik met Lionel bij jou kom in de gemeente, zou je me dan de zegen van God op onze relatie willen en kunnen geven?

Hartelijke groet,
John Lapré

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Boek - De veilige kerk

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s